Blogger Widgets

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာသည့္ႏိုင္ငံၾကီး

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတဲ့ႏိုင္ငံၾကီးကိုမွတ္မိၾကေသးရဲ႕လား။ရိုင္းရိုင္းပဲေျပာလိုက္ေတာ့မယ္။ စိတ္ဆိုးမယ္ဆိုလည္း ဆိုးထိုက္ပါသည္။ သို႕ေသာ္လညး္ ရိုင္းရိုင္းေျပာမွ သိၾကပါလိမ့္မယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က တိုင္းရင္းသားခ်င္းသားမစည္းလဳံးရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဖာသည္ႏိုင္ငံၾကီးျဖစ္လိမ့္မယ္လို႕ေျပာခဲ့ဖူး ပါသည္။ ဒါလညး္အခုက်မွ စဥ္းစားမိလို႕ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ရိုင္းရိုင္းေျပာခဲ့တာ ဖာသည္ႏိုင္ငံၾကီးတဲ့။ ဒါဟာသာမန္စဥ္းစားလိုက္ရင္ေတာ့အေတာ္ရိင္းတဲ့စကားျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္၇င္ေတ့ာ အေတာ္ကိုမွန္ေနသည့္ စကားပါ။ ဒါကိုယဥ္ေအာင္ျပန္ေျပာမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ “လင္ငယ္ေနသည့္ႏိုင္ငံ” ၾကီးဟု ကင္ပြန္းတပ္ရလိမ့္မည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာသည့္ ဖာသည္ဆိုတာသည္မွာ ကာမကိုဦးစားေပးျပီး တမင္တကာ၇ိုင္းေအာင္ေျပာခဲ့သည္မဟုတ္။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။  ျပည့္တန္ဆာဆိုတာဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲေပါ့။ တကယ္ေတာ့ မ်က္ႏွာမ်ားသည့္ မိန္းမမ်ိဳးကို ျပည့္တန္ဆာဟုေခၚသည္။ စကားရိုင္းရင္လည္းသည ္းခံခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ။ အရပ္ထဲမွာ ရိုင္းရိုင္းစကားေတြ ေျပာၾကသည္ကုိၾကားဖူးၾကပါလိမ့္မည္။ “ညည္း ဖာစကားမတတ္နဲ႕ဆိုတာေလ” အခုတစ္မ်ိဳး ေနာက္တစ္မ်ိဳး ေပၚတင္တစ္မ်ိဳးကြယ္ရာတစ္မ်ိဳး ေျပာတတ္တာကိုဆိုတာပါ။ ေရွ႕မွာ တစ္မ်ိဳး ကြယ္ရာတစ္မ်ိဳး ေျပာတတ္တာကို ေခၚတာပါ။ သူတို႕ အလုပ္ကလည္း ေရွ႕တစ္မ်ိဳးကြယ္ရာတစ္မ်ိဳး ေျပာတတ္ရသည္ေလ။ ေရွ႕က ထမင္းရွင္လာလိုက္ သူၾကားခ်င္သည့္စကားေလးေတြကိုေျပာလုိက္ ေနာက္လူတစ္ေယာက္လာလိုက္ ေနာက္လူၾကိဳက္တတ္သည့္ စကားကိုေျပာလုိက္ ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာ စကားတစ္မ်ိဳး မ်က္ႏွာတစ္ဖံု နဲ႕ေနျပီး ေနာက္လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ေနာက္တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံု နဲ႕ ေနျပရတာေလ။ ဒီေတာ့ဒါဟာသူတို႕ရဲ႕အမူအက်င့္ characterstics ေတြေပါ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကဒါကိုရည္ရြယ္ျပီးေျပာခဲ့တာထင္ပါတယ္။

ဒါနဲ႕ လင္ငယ္ေနတတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး နဲ႕က မတူၾကဘူးလားဗ်ာ။ လင္ငယ္ေနတတ္တဲ့လူကလည္း တရား၀င္ခင္ပြန္းသည္ေရွ႕ ေ၇ာက္ရင္ တစ္မ်ိဳး အျခား အျပင္တိတ္တိတ္ပုန္းကြယ္ရာမွာ တစ္မ်ိဳး ေနတတ္ၾကသည္ပဲေလ။ သူတို႕၇ဲ႕ စရိုက္ေလးေတြကတူညီၾကသည္ေလ။ သည္ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကိိုဖာသည္ႏိုင္ငံလို႕ေျပာတာရိုင္းတယ္ဆိုရင္ အထက္မွာေျပာခဲ့သလို လင္ငယ္ေနတဲ့ႏုိင္ငံၾကီးလုိ႕သာေျပာလုိက္ပါေတာ့။

တကယ္ေတာ့ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ရင္ တကယ္လည္းျဖစ္ေနပါျပီ။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကပါ။ ဒါေၾကာင့္ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အနာဂါတ္အတြက္ ၾကိဳတင္ ျမင္ႏိုင္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။ သူက ေရွ႕ေ၇းကိုစဥ္းစားျပီးေတာ့ေျပာခဲ့တဲ့စကားပါ။ အခုျမန္မာႏိုင္ငံက ဟုိႏိုင္ငံအကူအညီေတာင္း၊ ဒီႏိုင္ငံအကူအညီေတာင္းနဲ႕။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာသလိုနဲ႕တူမေနဘူးလားဗ်။ တရုတ္ေရွ႕ေရာက္ရင္ တရုတ္ၾကိုက္တာေျပာ ဂ်ပန္ေရွ႕ေ၇ာက္ေတာ့ဂ်ပန္ၾကိဳက္တာေျပာနဲ႕ မ်က္ႏွာကိုေတာ္မ်ားေနရပါ့ေကာ။  တရုတ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြး ဧည့္ခံ၊ ဂ်ပန္ေရွ႕ေ၇ာက္ေတာ့ ဂ်ပန္ကိုမ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးေနရသည္ေလ။ ဒီေတာ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတာမွန္ပါ့ေကာ လို႕သာအဆိုျပဳလိုက္ခ်င္ပါေတာ့သည္။
                                                                                     မင္းညွိဳ႕သွ်င္
 

ကေလးစစ္သား

ေဆာင္းပါးကေရးစမရွိတာမို႕ အမွုားပါလွ်င္ျဖစ္ေစ စာေရးတာညံ့လွ်င္ျဖစ္ေစသည္းခံ ခြင့္လႊတ္ေပးေစခ်င္ပါသည္။ တစ္ေန႕က တီဗြီမွာေၾကာ္ျငာၾကည့္လိုက္ရလို႕ပါ။ ကေလးစစ္သားမ်ား စစ္တပ္တြင္ စုေစာင္းခံရရင္ အေၾကင္းၾကားတိုင္တန္းဖို႕၊ ဒီေၾကာ္ျငာေလးေပါ့ေနာ္။ တကယ္ေတာ့ စစ္တပ္ဆိုတာ အာဏာေတြၾကီးစိုးတဲ့ေနရာပါ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ စစ္တပ္က အာဏာျပင္းတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ စစ္တပ္ရဲ႕အာဏာကုိဘယ္သူမွမလြန္ဆန္ရဲဘူး ။ ဒီလိုသေဘာမ်ိဳးသက္ေ၇ာက္တယ္။ ဒါကလည္းေျပာခ်င္သလိုေျပာလိုက္တာေတာ့မဟုတ္ပါ။ ေရႊအိုေရာင္အေရးအခင္းကိုပဲၾကည့္ေလ။ ဘယ္သူျငင္းဆန္ႏိုင္လို႕လဲ။

ပစ္မ်ိဳးသံုးပါးကင္းေစခ်င္

ေဆာင္းပါးကေရးစမရွိေတာ့သိပ္မေ၇းတတ္တာကိုေတာ့၀န္ခံပါတယ္။ ဒါေလးကလည္းေရးခ်င္စိတ္ကစိတ္ထဲျပင္းျပလာတာနဲ႕ပဲေရးလိုက္ရတာပါ။ ရိုင္းတယ္လို႕ေျပာရင္လည္းခံရေတာ့မွာေပါ့ေလ။ မေရးလို႕ကလည္းမျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ေရးသင့္တယ္ထင္လို႕ေရးလုိက္ပါျပီ။
မဂၤလာေဆာင္တာေလးနဲ႕ဆက္မိလို႕ပါ။  သူ႕သမီးရတဲ့ေယာက်္ားက သူ႕သမီးနဲ႕အသက္ကလည္းနည္းနညး္ပါးပါးကြာ။ ျပီးေတာ့ရုပ္ကလည္းနည္းနည္းရင့္ဆိုေတာ့ ေဘးကပတ္၀န္း
က်င္ရဲ႕သဘာ၀အတိုင္း ေ၀ဖန္ၾကတာေပါ့။ ဒိေတာ့သူ႕အေမကေျပာရွာပါတယ္။ သူ႕သမီးကိုတဲ့ ကုလားနဲ႕လည္းမရ ၊ ဘုန္းၾကီးနဲ႕လည္းမရ၊
သူမ်ားလင္မယူရင္ဘဲေတာ္ပါျပီလို႕ေျပာရွာတယ္။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့လည္းဟုတ္တာပဲ။ ေသခ်ုာစဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူေျပာတာေလးကမွန္ေနတာနဲ႕ပဲေ၇းျဖစ္သြားေတာ့တယ္ေပါ့ဗ်ာ။
     က်န္တဲ့ႏွစ္မ်ိဳးကိုေတာ့အထူးမေျပာလုိပါဘူး။ ကုလားမဟုတ္၊ ဘုန္းၾကီးမျဖစ္၊သူ႕လင္မယူ ဆိုတဲ့ေဆာင္ပုဒ္နဲ႕ကိုက္ညီေနရင္ မိမိကိုယ္ကိုယ္မိမိ ျမင့္ျမတ္တယ္လုိ႕ျမန္မာမိန္းကေလးေတြမွတ္လုိက္ၾကပါ။ က်န္တဲ့ႏွစ္မ်ိဳးကိုေတာ့

ေတာ္ခ်င္ရင္မပ်င္းနဲ႕

ဆံုးမစာမ်ား၊ ဆံုးမစကားမ်ားဟာ တကယ္ေတာ့ ၾကားဖူးနား၀ရွိတဲ့ စကားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကားဖူးၿပီး နား၀မွာပဲ ရပ္ေနတဲ့ အတြက္ခက္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ နား၀မွာတင္ ရပ္မေနဘဲ ရင္ထဲႏွလံုးထဲေရာက္ေအာင္ သိမ္းပိုက္ထားမယ္၊ ေသေသခ်ာခ်ာ စိတ္၀င္တစား ေတြးေတာမယ္၊ လက္ေတြ႕ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္ၾကည့္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အက်ဳိးရွိမယ့္စကားမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ အခုတင္ျပတဲ ့စကားကေတာ့ ဆံုးမစကားအေနနဲ႔ တင္ျပတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လက္ေတြ႕ အသံုးခ်တဲ့သူမ်ားမွာ အက်ဳိးရွိတယ္ဆိုတာကို ထင္ထင္ရွားရွားျမင္ေနတာ ၾကာလာၿပီျဖစ္တဲ့အျပင္ ကိုယ္တိုင္လည္း လိုက္နာက်င့္သံုးမိလို႔ အက်ဳိးရွိတာေၾကာင့္ တင္ျပလိုက္မိတာျဖစ္ပါတယ္။

ကြၽန္မလက္ထဲကို မွတ္သားစရာ စကားတစ္ခုခုကို ေရးေပးပါလို႔ စာအုပ္ကေလးေတြထိုးေပးၿပီး ေမတၱာရပ္ခံတဲ့ကေလးမ်ား၊ လူငယ္လူရြယ္မ်ားရဲ႕ စာအုပ္ေတြထဲမွာ မဆိုင္းမတြဘဲ "ေတာ္ခ်င္ရင္ မပ်င္းနဲ႔" ဆိုတဲ့ စကားကေလးကို ကြၽန္မေရးခ်ေပးေလ့ရွိပါတယ္။ လူေတာ္ကေလးေတြ အေရအတြက္မ်ားလာဖို႔က မိသားစု လူမႈပတ္၀န္းက်င္ကစၿပီး တစ္ႏိုင္ငံလံုးအထိ အထူးလိုပါတယ္။ မိသားစုထဲမွာ ပတ္၀န္းက်င္က သိပ္ေတာ္တာပဲလို႔ ခ်ီးက်ဴးတာကို ခံရသူေတြမ်ားတယ္ဆိုရင္ အဲသည္မိသားစုဟာ ထက္ျမတ္တဲ့၊ တိုးတက္တဲ့ မိသားစုေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ မိသားစုပဲဆိုတာကို သိနားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတာေပါ့ေလ။ ေတာ္ျခင္းကို ဖြင့္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ေတာ္တည့္မွန္ကန္မႈကို ဖြင့္ဆိုတာျဖစ္ရပါတယ္။ အကုသိုလ္နဲ႔ မကင္းတဲ့အလုပ္မ်ားကိုလုပ္ၿပီး ႀကီးပြားလာတဲ့သူမ်ားကို ေတာ္လိုက္တာလို႔ ခ်ီးမြမ္းတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေၾကာင္းတရားေကာင္း၊ မေကာင္းကို မၾကည့္ဘဲ အက်ဳိးရလဒ္ ျဖစ္တဲ့ ႀကီးပြားျခင္းကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ေျပာတာျဖစ္လို႔ ေရရွည္မခံႏိုင္ပါဘူး။ အဲသည္အခ်က္က ေသခ်ာပါတယ္။

အေၾကာင္းတရား မေကာင္းဘူးဆိုတာကေတာ့ ဘုရားမႀကိဳက္တဲ့၊ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ား မႀကိဳက္တဲ့ တားျမစ္ထားတဲ့အလုပ္မ်ားကို လုပ္ကိုင္ၿပီး ႀကီးပြားေအာင္ႀကိဳးစားတဲ့သူမ်ားဟာ အေၾကာင္းတရား အမွားကို လက္ကိုင္ျပဳထားတဲ့သူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို အေၾကာင္းတရား အမွားကိုလုပ္ကိုင္တဲ့အခါမွာလည္း ဖံုးဖိႏိုင္ေအာင္လူသူေတာ္ေကာင္းအျဖစ္ ဟန္ေဆာင္ရပါတယ္။ မေကာင္းေသာသူမ်ားနဲ႔ ေပါင္းသင္းရပါတယ္။ အဲသည္လိုလူမ်ားဟာ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ကြဲလို႔ပင္ျဖစ္ေစ၊ မကြဲဘဲနဲ႔ သူတို႔လုပ္ရပ္က မဖံုးႏိုင္၊ မဖိႏိုင္ေအာင္ အဆိုးတရားေတြ မ်ားလာလို႔ျဖစ္ေစ ဥပေဒနဲ႔ၿငိစြန္းလာတတ္ပါတယ္။ မၿငိစြန္းဘူးဆိုလည္း ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့ လုပ္ရပ္မ်ားဟာ တိတိက်က် တြက္ခ်က္လို႔ မရတဲ့အတြက္ အဆံုးအ႐ံႈးနဲ႔ ႀကံဳရတတ္ပါတယ္။ အဲသည္လို ေငြေၾကးဥစၥာ ဆံုး႐ံႈးသြားရင္ ဂုဏ္သေရ ဆိုတာလည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာပါပဲ။ နာမည္ဆိုတာကလည္း မေကာင္းသတင္းနဲ႔သာ ေက်ာ္ၾကားလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္အခ်ိန္မွာေတာ့အစက ျပန္ေကာက္လို႔ မလြယ္တတ္ပါဘူး။

ကြၽန္မတို႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ နည္းလမ္းမွန္ကန္ပါမွ ရလဒ္ကလည္း မွန္ကန္တယ္လို႔ လက္ခံၾကပါတယ္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ အေၾကာင္းတရားက အေကာင္းစားေတြျဖစ္ပါမွ အက်ဳိးတရားက တကယ္ျမတ္တဲ့ ရလဒ္မ်ားျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကသာ အေၾကာင္းတရားကို ဦးစားေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သိပၸံနည္းက် ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာလည္း အေၾကာင္းတရားကို ဦးစားေပးပါတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ အက်ဳိးရလာဒ္ကို ဘယ္လိုအေၾကာင္းရင္းခံေတြရွိမွ ရႏိုင္သလဲဆိုတာကို တြက္ခ်က္လုပ္ေဆာင္ရတာပါပဲ။ အက်ဳိးကို ျပင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အေၾကာင္းကိုျပင္ရတာ သိပၸံနည္းက်တဲ့ အလုပ္သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာ၀တရားကလည္း အေၾကာင္းနဲ႔အက်ဳိး ဆက္စပ္ေနတာကို အၿမဲျပေနတာပါပဲ။ သဘာ၀တရား ေဖာက္ျပန္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ အေၾကာင္းမဲ့ မေဖာက္ျပန္တတ္ပါဘူး။ ေဖာက္ျပန္တဲ့ ဆိုးက်ဳိးေပၚေစဖို႔ အေၾကာင္းဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို ရွာရင္ေတြ႕တာပါပဲ။

တကယ္လို႔ အေၾကာင္းတရားမ်ားက ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ ေတာ္တည့္မွန္ကန္ျခင္းဆိုတဲ့ ေျဖာင့္မတ္တဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ားကို အေျခခံၿပီး ထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အက်ဳိးတရားလည္း မြန္ျမတ္တဲ့ အက်ဳိးတရားမ်ား ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ မပ်င္းဖို႔အေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ မပ်င္းဖို႔အေၾကာင္းကို ေရာက္မယ့္ အေရးမွာ အေၾကာင္းတရားေတြအေကာင္းစားျဖစ္ဖို႔ ေျပာေနရတဲ့အတြက္အခုျပန္ေကာက္ပါရေစ။

ကြၽန္မတို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ မိမိနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့အလုပ္ကို ႀကိဳးႀကိဳးကုပ္ကုပ္ လုပ္ေနတဲ့သူတိုင္းဟာ ဘာမွမၾကာလိုက္ဘူးလို႔ ထင္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ လူေတာ္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေအာင္ျမင္ထင္ရွားလာတာကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ အဲသည္လို ေတာ္တဲ့လူလို႔ အမ်ားက သိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ဘ၀ တစ္သက္တာမွာ သူတစ္ေယာက္တည္းသိတဲ့ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကို သူခံစားလာရတာ ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ လူေတာ္တစ္ေယာက္ရယ္လို႔ အမ်ားက မသိၾကခင္ကတည္းက သူ႔ဟာသူ လုပ္မယ္လို႔ ကိုယ္တိုင္ေရြးထားတဲ့အလုပ္ျဖစ္ေစ၊ မင္းလုပ္ပါလို႔ တာ၀န္ေပးတဲ့အတြက္ တာ၀န္ယူထားရတဲ့အလုပ္ျဖစ္ေစ "ပ်င္းလိုက္တာေနာ္၊ ငါ အဲသည္အလုပ္ကို မႀကိဳက္ဘူး" လို႔ ေျပာမေနတတ္ပါဘူး။ ဒီအလုပ္ကို ငါနားလည္မွျဖစ္မယ္။ ငါဘယ္သူ႔ကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ပညာယူရမလဲ၊ ဘယ္လိုစာအုပ္မ်ဳိးေတြကို ဖတ္ရမလဲ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းအရင္းခံေကာင္းေတြကို ရွာၿပီး အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ လုပ္တတ္ပါတယ္။

အဲသည္လို မပ်င္းမရိဘဲ ႀကိဳးစားပမ္းစားနဲ႔ ေလ့လာတဲ့အတြက္ အသိပညာနယ္ပယ္ က်ယ္ျပန္႔သြားလို႔ အက်ဳိးကို မၾကာခင္အခ်ိန္မွာပဲ ရရွိသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္ေနာက္ ေလ့လာမႈအရွိန္ကလည္း ေကာင္းသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္လို အသိပညာနယ္ပယ္က်ယ္ျပန္႔ေအာင္ ခံထားရတဲ့ အေၾကာင္းေကာင္းကေတာ့ မပ်င္းရိျခင္း၊ တစ္နည္းဆိုရင္ လံု႔လ၀ီရိယအား ႀကီးမားျခင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ၀ီရိယအား ႀကီးမားတဲ့ သူမ်ားဟာ စိတ္အင္အားလည္း ႀကီးမားတတ္ၾကပါတယ္။ မိမိကိုယ္မိမိ ယံုစားတတ္ပါတယ္။ သူမ်ားထံက အကူအညီရဖို႔ကို "ကယ္မပါ၊ ျပဳစုပါ၊ ေစာင့္ေရွာက္ပါ၊ မြဲေသြ႕ေသြ႕ မ်က္ႏွာနဲ႔ ကိုယ္ခ်မ္းသာရေၾကာင္း ငယ္ေငါင္းစုတ္ပဲ့ ႏုံနဲ႔သည့္ စကားမ်ားကို ေယာင္မွား၍ဆိုမိလွ်င္ လွ်ာတိုေအာင္ ရိတ္ခ်င္၏" ဆိုတဲ့ ဦးပုည စာဆိုထဲကလိုပဲ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေအာက္က်ဳိ႕ျခင္းမျပဳဘဲ မိမိအားကို မိမိယံုၾကည္ကိုးစားၿပီး ႐ိုး႐ိုးသားသားစိတ္ထားနဲ႔ ႀကိဳးစားတတ္ပါတယ္။အဲသည္လို ႐ိုး႐ိုးသားသားနဲ႔ ႀကိဳးစားတဲ့သူဟာ ေပါ့ေပါ့ပ်က္ပ်က္ စကားမ်ားကို မေျပာတတ္သလို၊ ဣေႁႏၵမဲ့တဲ့၊ ဟန္ခ်က္မညီတဲ့ အျပဳအမူမ်ားကိုလည္း မျပဳတတ္ပါဘူး။

၀ီရိယအားနဲ႔ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာ သတိထားရပါမယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေဇာနဲ႔ စိတ္အတက္ႂကြလြန္ခဲ့ရင္ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္သြားတတ္ပါတယ္။ စိတ္ကပ်ံ႕လြင့္ၿပီး မတည္မၿငိမ္ျဖစ္သြားရင္ ေတာ္ေတာ့ ေတာ္ပါရဲ႕ သံုးလို႔မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ လူအမ်ဳိးအစားထဲမွာ ပါသြားတတ္ပါတယ္။ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း မျဖစ္ေပၚေအာင္ မိမိလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ဟာ အားစိုက္တာလြန္ေနသလား၊ အားစိုက္တာ လြဲေနသလားဆိုတာကို မိမိဘာသာ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ မိမိစိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ခ်င္ေဇာနဲ႔ ဟုန္ေနသလား ဆိုတာကိုလည္း သတိနဲ႔ စစ္ေဆးေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အားစိုက္တာကို မလြန္ေအာင္ သတိထားဖို႔လိုသလို မေလ်ာ့ပါးဖို႔ကိုလည္း သတိထားရပါမယ္။ တစ္ခါတရံမွာ ပ်င္းရိတတ္ပါတယ္။ နားမယ္ဆိုၿပီး တကယ္လည္း စိတ္ေရာလူပါ အနားမရဘဲနဲ႔ အခုေခတ္မွ ေပါမ်ားတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖစရာမ်ားနဲ႔ ပင္ပန္းေနတတ္ပါတယ္။

ကြၽန္မလည္း အဲသည္လူစုထဲမွာပါတတ္ပါတယ္။ မပါဘူးဆိုရင္ ညာရာက်မွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မိမိကိုယ္ကို သတိေပးတတ္တဲ့ အက်င့္ကပါၿပီးေနေလေတာ့ "မတင္၀င္းေရ ထထ၊ အလုပ္နဲ႔ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ထားရတာ၊ မပ်င္းနဲ႔အလုပ္လုပ္ေပေတာ့" လို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေျပာရပါတယ္။ စိတ္ထဲကတင္ ေျပာရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏႈတ္ကထြက္ၿပီးေျပာတာပါ။ အဲသည္လို မိမိကိုယ္ကို က်င့္ထားမိေတာ့ အလုပ္မလုပ္ဘဲေနရရင္ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခုလိုေနသလို ခံစားရပါတယ္။ အဲသည္ေတာ့ ကြၽန္မစာေတြကို ဘယ္လုိေရးသလဲလို႔ မၾကာခဏ အေမးခံရတဲ့အခါမွာ ကြၽန္မက အခ်ိန္ သတ္မွတ္မထားဘဲ အခ်ိန္ရတိုင္း ထိုင္ေရးတတ္ပါတယ္လို႔ ေျဖလိုက္ပါတယ္။ ေန႔မွာမွ ေရးမယ္၊ ညမွာမွ ေရးမယ္လို႔ အခ်ိန္သတ္မွတ္မထားတာကို ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ စာေရးတာကိုမွအလုပ္လို႔ သတ္မွတ္မထားပါဘူး။ ဆရာေတာ္မ်ားကို ေလွ်ာက္ထားေမးျမန္းၿပီး ေဟာေျပာမိန္႔ဆိုတာကို နာယူရတာ လည္း အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ လူႀကီးမ်ားနဲ႔ စကားေျပာတာလည္း အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ လူငယ္မ်ားနဲ႔ စကားေျပာတာလည္း အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္မ်ားရဲ႕ မိန္႔ဆိုစကားမ်ားဟာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္မ်ားျဖစ္တဲ့အတြက္ မိမိမွာရွိတဲ့ သံသယမ်ား၊ မသိနားမလည္မႈမ်ားကို ရွင္းလင္းေစပါတယ္။ လူႀကီးမ်ားနဲ႔ စကားေျပာေတာ့ သက္ႀကီးစကားေလ။ အထပ္ထပ္ မီးျပင္းထိုးထားတဲ့ ေရႊစင္ေရႊသားဟာ သန္႔စင္၀င္းလက္ ေနသလိုပါပဲ။ ေလာကဓံအမ်ဳိးမ်ဳိးထဲက တိုးထြက္လာတဲ့ လူႀကီးစကားမ်ားက အဖိုးတန္ပါတယ္။ လူငယ္မ်ားဟာ သူတို႔ဘ၀နဲ႔ ထင္ဟပ္တဲ့ စကားမ်ားကို ေျပာတတ္ေတာ့ သူတို႔ဆီကလည္း ပညာရသလို၊ သူတို႔ကိုေစတနာထားၿပီး ေျပာေနရင္း မိမိစကားမ်ားဟာ ပိုၿပီး ႏူးညံ့လာတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္စကားမ်ားကို ေခါင္းစဥ္လုပ္ၿပီး စာျပန္ေရးရင္လည္းအမ်ားအတြက္ စဥ္းစားစရာ အခ်က္ အလက္မ်ား ရလာႏိုင္ပါတယ္။

နိဂံုးခ်ဳပ္မွာ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေတာ္တယ္လို႔ သူမ်ားက ခ်ီးမြမ္းတာကိုခံရင္း ဒုကၡပဲ၊ ငါမသိတာမ်ား ေမးလိုက္ရင္ကြဲၿပီလို႔ ေခြၽးဒီးဒီးက်ၿပီး စိတ္မဆင္းရဲရေလေအာင္ တကယ္တတ္၊ တကယ္ေတာ္တဲ့သူျဖစ္ရမယ္။ တကယ္တတ္၊ တကယ္ေတာ္ခ်င္ရင္ မပ်င္းပါနဲ႔။
                                                                    

ေဒါက္တာမတင္၀င္း(ပညာေရးတကၠသိုလ္)

တိုးတက္သေလာ

           ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးက ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ေခတ္စကားလံုးေလးနဲ႕အတူ တိုးတက္လာသလား ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ။ တိုးတက္တာေတြလဲ တိုးတက္လ်က္ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကုန္လံုးေတာ့မတိုးတက္ ေသးပါဘူးလို႕ဆိုခ်င္ပါတယ္။
          ေကာင္းတဲ့လူေတြက ေကာင္းတာလုပ္ေနရင္ မေကာင္းတဲ့လူေတြက သူတို႕ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့လုပ္ငန္းကိုပိုတြင္က်ယ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာပါ။ ထားပါေလ။ ေတာ္ၾကာလိုရင္း ကိုမေ၇ာက္ပဲရွိေနဦးမယ္။
         တိုးတက္လာတာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပါ။ ေဆးရံုေဆးခန္းေတြ၊ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ကိုျပည္သူ ေတြကိုလုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးတာကလည္း တိုးတက္မႈတစ္ခုပဲေပါ့။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေ၇းဆိုတာက ကိုယ္ပဲစိတ္၀င္စားရတာေလ။ ကိုယ္မွစိတ္မ၀င္စားရင္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံဟာသူမ်ားႏိုင္ငံရဲ႕လက္ေအာက္ကိုေ၇ာက္သြားမွာက်ိန္းေသတယ္။
         တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာၾကပါတယ္။ ထမင္းနပ္မွန္ရင္ျပီးေရာ။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာကင္းကင္းေနတာပဲေကာင္းတယ္လို႕ယူဆတဲ့လူေတြလည္းရွိပါတယ္။
ႏိုင္ငံေ၇းကိုကိုယ္ကကင္းခ်င္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေ၇းကေတာ့ကိုယ့္ကုိကင္းသြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္က ႏိုင္ငံေ၇းမလုပ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္လာရင္ ကိုယ္လည္းခံရတာပါပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေ၇းမလုပ္ဘူးပဲထားပါ။ မီးပ်က္ျပီဆိုတာနဲ႕တစ္ႏိုင္ငံလံဳး ပ်က္ၾကတာပါပဲ။ ႏိုင္ငံေ၇းလုပ္ တဲ့သူရဲ႕အိမ္ထင္ကြက္ပ်က္တာမဟုတ္ပါဘူး။ စာေ၇းဆရာေတြရဲ႕အိမ္ထင္ကြက္ပ်က္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံဳးဟာ ဖေယာင္းတိုင္နဲ႕လူလုပ္ေနၾကရတာပါ။
         ေဆးရံုေတြ......
          ျပည္သူပိုင္ခမ္းနားတဲ့ေဆးရံဳေတြကိုျမင္တာနဲ႕တိုးတက္ျပီလို႕ေျပာလို႕၇ျပီလား။ တစ္၀က္ေတာ့ မွန္ေခ်ဥိးမယ္။ ဒီလိုေဆးရံုေတြက ဓနရွင္အတြက္ပါပဲ။ ဆင္းရဲသားနဲ႕ လူတိုင္းနီးပါးတက္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာမရွိပါဘူ။
          ျပည္သူေတြအတြက္ကလည္း အစုးိရကခ်ေပးတဲ့ ျပည္သူ႕ေဆးရံုဆိုတာကရွိေနရဦးမွာပါ။ ျပည္သူ႕ေဆးရံုနဲ႕ပက္သတ္လုိ႕ ကေတာ့ ေျပာစရာေတြေတာင္လိုယာလိုပံုေနပါတယ္။
           ပတ္တီးကအစ၀ယ္ေနရတဲ့ျပည္သူ႕ေဆးရံု။ ထားပါေလ။ ဒီလိုအေသးစိတ္ေတြေျပာမေနခ်င္ေတာ့ ပါဘူး။ အဓီကကေတာ့ လူနာေတြအတြက္ အေရးၾကီးတာက ဆရာ၀န္ပါ။ သူတို႕ကိုယ္တိုင္ကမွသာလွ်င္ ဘာေ၇ာဂါကိုဘယ္လိုကုရမယ္ဆိုတာသိၾကတာပါ။
           ဆရာ၀န္ဆိုတဲ့အရာက ျပည့္သူ႕ေဆးရံဳမွာတာ၀န္ထမ္းတယ္လို႕ေျပာလုိက္ကတည္းက သူဟာ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားပါျပိ။ ဘာပဲေျပာေျပာသူဟာ ျပည္သူ႕အက်ိဳးကိုေဆာင္ရြက္ရေတာ့မွာ ပါ။
          ကိုယ့္ပါသာကိုအျပင္မွာေဆးကုစားခ်င္ရင္ အျပင္မွာေဆးခန္းဖြင့္ပါ။ ေဆးရံဳမွာလုပ္မေနနဲ႕။ ေဆးရံဳဆရာ၀န္မွျဖစ္ရင္ေတာ့ ေဆးရံုမွာအခ်ိန္ျပည့့္ရွိေန ရမွာပါ။
           အခုျမန္မာႏိုင္ငံမွာက နယ္ေတြမွာဆိုရင္ေပါ့ေလ။ ခြဲခန္း၀င္ကာနီးမွ ဆရာ၀န္ဆီကိုဖုနး္ဆက္၇။ ေဆးရံဳအုပ္ဆီကိုဖုနး္ဆက္ရနဲ႕။ အလုပ္ေတြကိုရႈပ္လို႕။ ဆရာ၀န္ေတြက ေဆးရံဳမ်ာ ရွိမွမရွိၾကပဲကိုး။
          တစ္ခါတစ္ေလ ေဆးခန္းထိုင္ေနလုိ႕မလာႏိုင္တဲံ ့ေဆးရံုုအုပ္ေတြက ရွိေသးတယ။္ဒိလိုလူမိ်ိဳးၾကေတာ့ ႏိုင္ငံတာ၀န္ထမ္းတယ္လုိ႕ဘယ္ေျပာရပါ့မလဲ။ သူဟာေလာဘသားပဲ ။ ေငြအတြက္သူလုပ္ေနတာေလ။
         ဒီလိုမ်ိဳးနဲ႕ လူနာေတြဆံုးရွႈံး၇တာမနည္းေတာ့ဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဆရာ၀န္ပဲေဆးရံုမွာပဲရွိေနသင့္တာပါ။ အျပင္မွာ dutyခ်ိန္ကလြဲလို႕ေတာ့၇ွိသင့္ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ရာထူးက ဘယ္ေလာက္ပဲျမင့္ျမင့္ တာ၀န္ခ်ိန္ွမွာ တာ၀န္က်ရာေနရာမွာ၇ွိတာပဲေကာင္းပါတယ္။
       ဒီလိုမ်ိုဳးေလးေတြ ၾကည့္ေတာ့လည္း တိုးတက္လာတယ္ဆိုတာ မွားေသးတာပဲေနာ္.....။။