သူမကသူ႕ကိုမခ်စ္ဘဲေနခိုင္းေပမယ့္ သူ႕ႏွလံဳးသားကေနမွမေနႏိုင္တာ။ သူမေနာက္ကိုလုိုက္ေနဦးမွာပါပဲ သူမကိုခ်စ္ေနဦးမွာပါပဲ၊
ယေန႕ သူမေက်ာင္းေရွ႕ကအေအးဆိုင္ေလးကို ၀င္လာသည္။ သူအေစာၾကီးကတည္းက ထုိေနရာကိုေရာက္ေနျပီးသားပါ။ သူမလာသည္ကိုျမင္သည္ႏွင့္ ေဘးကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အား..
“ဟိတ္ေကာင္ၾကည့္ထား သူ႕ကိုငါစာေပးျပမယ္”
“အဆင္ေျပပါ့မလား....ေတာ္ၾကာမွ လက္ပ်ံေတြဘာေတြလာေနဥိးမယ္“
သူငယ္ခ်င္းကလည္း မ်က္ေမွာင္ၾကီးၾကဳပ္ျပိးေျပာလိုက္သည္။
“မင္းကလည္းကြာငါ့ဆိုအထင္smallလိုက္တာ၊ နဲနဲပါးပါးေလာက္လည္းအေကာင္းျမင္ပါဦၤးကြ”
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ သူထိုင္ရာကေနထလိုက္ျပီး သူမနားသို႕သြားလိုက္သည္။ သူမနားသို႕ေ၇ာက္သည္ႏွင့္
“ရတီ......”
သူကရင္းရင္းႏွီးႏွီးေခၚလိုက္ေပမယ့္သူမကေတာ့၇င့္ရင့္သိးသီးပင္........
“ဘာတုန္း”
တဲ့..............။
“ငါနင့္ကိုေပးစရာရွိလုိ႕ပါ”
“လႊင့္ပစ္လုိက္”
တဲ့.............။
“လႊင့္မပစ္ပါဘူး.....နင့္ကိုေပးဖုိ႕ပဲဟာ”
“နင့္ဆီကဘာကိုမွငါမလုိခ်င္ဘူး”
တဲ့......။ ေအးစက္လုိက္တာ ဘာလိုသူမဒီေလာက္ေအးစက္စက္ႏိုင္ရတာလဲဆိုတာကိုေတာ့သူမ
စဥ္းစားႏိုင္ပါ။
“နင္ကလညး္ယူပါဟာ......ငါကနင့္ကုိေပးခ်င္လို႕တကူးတကကိုျပင္ဆင္ထားတာ”
ဟုေျပာျပီး ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲမွပန္းႏုေရာင္စာအိပ္ကေလးကိုထုတ္လိုက္သည္။ ျပီးေနာက္ သူမ
ကိုလက္ႏွစ္ဖက္န႕ဲ၇ိုရိုေသေသပင္ေပးမိသည္။
“မလုိခ်င္ပါဘူးလို႕ငါေျပာေနတယ္ေနာ္”
“နင္ကလည္းဟာ ငါကေပးခ်င္တာကို ယူပါေနာ္ဟာ”
“မယူခ်င္ဘူးဟာ”
“ယူပါဟာ”
သူမကိုဇြတ္အတင္းလို္က္ေပးေနေသာေၾကာင့္သူမက သူ႕ရဲ႕စာအိတ္ေလးကိုယူလိုက္သည္ ။ သူအရမ္းေပ်ာ္သြားသည္ သူမသူေပးတဲ့စာအိတ္ေလးကို အတန္္တန္ျငင္းေနတဲ့ၾကားထဲကသူရေအာင္ေပး
လိုက္ရသည့္အတြက္ သူေပ်ာ္သြားသည္။
ဒါေပမယ့္ ၾကာၾကာ မေပ်ာ္လုိက္ရပါ။ ထုိစာအိတ္ကိုသူမစြဲျဖဲလိုက္ေသာျမင္ကြင္းေၾကာင့္ သူ႕အေပ်ာ္
ေတြအားလံုးရပ္တန္႕ကုန္ေလျပီ။
“မင္းဘာလို႕တန္ဖိုးမထားတာလဲ”
သူ႕မ်က္ႏွာေပၚတြင္ နာၾကည္းရိပ္တို႕ယွက္သန္းလားသည္။ သူမကေတာ့ခပ္ေအးေအးပင္....။
“ဒီမွာ တန္ဖိုးဆိုတာကတန္ဖိုးရွိတဲ့အရာေတြအတြက္ပါ တန္ဖိုးမွရိွတဲ့အရာေတြအတြက္မဟုတ္ဘူး”
“ဘာ....”
“ဟုတ္တယ္.....”
“နင္ဘာလို႕လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ကိုလြယ္လြယ္ေစာ္ကားရဲတာလဲ”
“ဘာလူတစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ဟုတ္လား.....က်န္တဲ့သူေတြဆိုရင္ေတာ့ငါလက္ခံခ်င္လက္ခံမယ္ နင္လိုၾကာကူလီ မိန္းမတကာနဲ႕လုိက္တြဲေနတဲ့ေကာင္ကိုေတာ့ငါမလုိအပ္ဘူး”
“နင္ငါ့ကုိအဲေလာက္ၾကီးေတာ့ပစ္ပစ္ခါခါမေျပာပါနဲ႕ဟာ”
“ဘာ.....ငါကပစ္ပစ္ခါခါေျပာတယ္ ဟုတ္လားအဲဒါေတာင္နင့္အတြက္မတန္ေသးဘူး...နင္အခုခ်က္
ခ်င္းငါ့ေရွ႕ကထြက္သြား”
“မသြားဘူးဟာ......နင္ေတာ္ေတာ္အဆိပ္ျပင္းတဲ့ မိနး္ကေလးပါလား”
“အဆိပ္ျပင္းမွန္းသိရင္လာမပက္သတ္နဲ႕ေလ”
“ေအး ငါကလည္းအဲဒိအဆိပ္ျပင္းတဲ့မိန္းကေလးကိုမွခ်စ္မိေနတာ ျမတ္ႏိုးေနတာ တြယ္တာေနတာ”
“အဲဒါေတာ့နင္မွားတာပဲ”
“မမွားဘူး.....ငါေနာင္တမရဘူး အဆိပ္ျပင္းတဲ့မိန္းမကိုခ်စ္မိေတာ့ဘာျဖစ္လဲဟာ”
“ေအး....အဆိပ္ျပင္းတဲ့မိန္းမကိုခ်စ္မိရင္......”
သူမစကားမဆံုးခင္မွာပဲ သူ႕ပါးျပင္ေပၚတြင္ ေအးစက္တဲ့ ရိုက္ခ်က္တစ္ခုေ၇ာက္လာသည္။ ျပီးမွ
“အဲဒါအေျဖပဲ.....အဆိပ္ျပင္းတဲ့မိန္းမကိုခ်စ္မိရင္္ ဒီလုိပဲျဖစ္တတ္တယ္”
တဲ့......။ ေျပာျပိးျပီး ခ်င္းမွာပဲ သူမသူ႕ကိုေက်ာခုိင္းထြက္သြားေလသည္။ သူေျမျပင္ေပၚတြင္ ငုတ္တုပ္ထို္င္လ်က္သားက်သြာသည္။
သူူ႕မ်က္၀န္းမ်ားဆီမွ မ်က္ရည္ပူတို႕စီးက်လာသည္။ တကယ္ေတာ့ သူပါးရိုက္ခံရလို႕ငိုတာမဟုတ္ပါဘူး သူမအခ်စ္ကိုမရႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကကြဲျခင္းသာျဖစ္ေပမည္။
ထိုစဥ္ ဆိုင္ထဲမ
အိပ္လိုက္ေတာ့ မင္းမ်က္လံုးေတြမွိတ္လိုက္......မင္းအလြမ္းမ်ားေၾကာင့္ငါေမာတယ္........ဒီခ်ိန္မွာသူျပန္
လာခါမႏွစ္သိမ့္ဘူးေလ......မ်က္ရည္မ်ားဒီညနဲ႕အတူခ်န္ခဲ့.......ဘယ္ေလာက္ထိေပးဆပ္ျခင္းတုိ႕နင္ေပး
လည္း......သူ႕ဘက္ကအသိအမွတ္မျပဳခဲ့ႏိုင္ဘူး.....နင္နာၾကင္ေနပါေစ..ျပန္လွည့္မၾကည့္ဘူးေလ.....
သူမင္းအတြက္ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္လံုး၀မရွိဘူး.....အိုး ေမ့လုိက္ပါ.....ၾကိတ္မွိတ္ျပီးေမ့လုိက္ပါ.......ထားခဲ့
ျပိပဲ...မ်က္ရည္မ်ားသုတ္လုိက္ပါ.....မင္းရဲ႕ေရွ႕မွာအလွပဆံုးမိုးေကာင္းကင္......ပ်ံသန္းဖို႕အားနဲ႕ေခါင္းေမာ့
ၾကည့္လုိက္ပါ.......
ဆိုေသာသီခ်င္းသံေၾကာင့္ သူပိုကာေၾကကြဲသြားသည္ သူ႕ကို မ်ားရြဲ႕ဆိုေနသလား။
ဒါ္ေပမယ့္ စြန္႕လႊတ္တယ္ဆိုတာ သီခ်င္းထဲမွာသာ လြယ္တာ အျပင္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိေသေၾကာင္း
ၾကံသထက္ခက္တယ္ဆိုတာကို မသိေလသေရာ.........။
ဆက္ရန္ရွိေသးသည္..............
ထာ၀ရသံေယာဇဥ္ျဖင့္...
မင္းညွိဳ႕သွ်င္
facebook: Minn Nyhoe Shin
minnnyhoeshin@gmail.com
No comments:
Post a Comment