Pages

▼

Saturday, June 22, 2013

လူတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိလာျပီဆိုရင္...အပိုင္း(၁)

     သူေက်ာင္းကိုအေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္လာသည္။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကသူ႕အား...
            “ေသာ္တာ...ဟုိမွာၾကည့္စမ္း...မိုက္တယ္ကြာ”
             သူ၏နာမည္မွာမင္းေသာ္တာျဖစ္ေသာေၾကာင့္သူငယ္ခ်င္းေတြကသူ႕ကိုေသာ္တာဟုသာေခၚၾက
သည္။ သူလက္ညႈိးထုိးျပလိုက္ေသာသူသည္ကားေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။
              သူမသည္ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းေသာ္တာမသိေခ်။ သုိ႕ေသာ္ သူမ၏ျဖဴလြလြအသားအေရ၊ စေတာ္ဘယ္ရီေရာင္သမ္းေနေသာႏႈတ္ခမ္း၊ စူးရွေတာက္ပေနေသာမ်က္လံုးမ်ားကသူ႕အားစြဲေစာင္ထားေလသည္။
               “ေအး...ဟုတ္တယ္ကြ...မိုက္တယ္ကြာ”
                သူသည္္အထက္တန္းတုန္းကေစာ္ၾကည္ဘဲျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ သူၾကိဳက္သမွ်ေကာင္မေလးမွန္သမွ်သူ႕ကိုၾကိဳက္ၾကသည္။ သူ႕ရုပ္ရည္ကလည္းမင္းသားရႈံးေလာက္ေအာင္ပင္ေခ်ာလွသည္။
             ေဘာ္ဒီေတာင္ေတာင့္ အရပ္ရွည္ရွည္ႏွင့္ အေတာ္ေယာက်ာ္းပီသသူျဖစ္သည္။ ထုိဂုဏ္အတိုင္းပင္
                   “ေသာ္တာ...မင္းသူ႕ကိုရည္းစားျဖစ္ေအာင္လုပ္လုိက္ပါလား”
                    “ဟာျဖစ္ပါ့မလားကြ”
                    “ျဖစ္ပါတယ္ကြာ...မင္းအေၾကာင္းငါတုိ႕မသိတာက်ေနတာပဲ”
                    “ေအး...ငါစမ္းၾကည့္မယ္....ငါလည္းသူ႕ကိုေၾကြတယ္ကြာ...တကယ္လွတာပဲ”
                    သူု သူတို႕နားမွေနသူမနားသုိ႕သြားသည္။ ျပီးေနာက္ သူမေနာက္ကတေကာက္ေကာက္လို္က္သည္။ သူမက....
                       “ရွင္ဘာလို႕က်မေနာက္ကလုိက္ေနတာလဲ”
                        “ဘာလုိ႕မွမဟုတ္ပါဘူး....ဒီတိုင္းလိုက္ခ်င္လို႕ကိုလို္က္ေနတာ”
                         သူကဂ်စ္ကန္ကန္စကားကုိဆိုသည္။ ေကာင္မေလးအမ်ားစုကသူ႕ရဲ႕ဂ်စ္ကန္ကန္စ
ကားေလးကိုမွၾကိုက္ေနၾကတာမဟုတ္လား။
                       “နင္လာမရစ္နဲ႕ေနာ္”
                        “မရစ္ေစခ်င္၇င္နာမည္ေျပာေလ”
                          “ဘာ....”
                       သူမကသူ႕ဘက္ကိုမ်က္ႏွာလွည့္ျပီးေျပာလုိက္သည္။
                       အို....အေတာ္ကိုလွတဲ့မ်က္ႏွာပါလား။ သူ႕ႏွလံုးသားတစ္ခုလံဳးပင္ဖမ္းစားခံလိုက္ရ
သည္။
                       “ဟုတ္တယ္ေလ....နာမည္ေလးေတာ့ေျပာျပသင့္တယ္၊နာမည္ေလးေျပာတာဘာမ်ား ထိခိုက္သြားလုိ႕လဲ”
                       “နင့္လိုေကာင္မ်ိဳးကို နာမည္ေျပာရင္ငါ့အတြက္အမ်ားၾကီးထိခိုက္တယ္ဟဲ့”
                        “ဟ...မာနၾကီးလွေခ်လားကြ”
                        သူ၏မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ပ်က္သြားသည္။
                         “မာနၾကီးမွန္းသိရင္ နင့္လမ္းနင္သြားငါလည္းငါ့လမ္းငါသြားမယ္ နင္ငါ့ကိုလာမရစ္နဲ႕”
                         “အဲလိုမာနခဲေလးကိုမွရစ္ခ်င္ေနတာ”
                          “နင္မိေကာင္းဖခင္သားသမီးမဟုတ္ဘူးလား၊ နင့္အေဖမဆံုးမဘးူလား”
                          “ဟ...မင္းကဘယ္လုိမိန္းကေလးလဲကြ တအားကိုေမာက္မာေနတာပါ့ေကာ”
                        “ေအး....ငါကေမာက္မာတတ္တဲ့မိန္းမစားပဲ...ေနာက္ျပီး နင္လိုေကာင္မ်ိဳးနဲ႕လည္း ဘယ္ေတာ့မွမပတ္သတ္မယ့္မိန္းမ...သိျပီလား”
                         “ငါကလည္းနင္လုိမိန္းမမ်ိဳးကိုမွပတ္သတ္ခ်င္ေနတဲ့ ေယာက္က်ားပဲ သိျပီလား”
                       “နင္ဖယ္စမ္း....ငါသြားမယ့္လမ္းကိုပိတ္မရပ္နဲ႕၊ ငါသြားမယ့္လမ္းမွာ နင္လိုေကာင္မ်ိဳး ပိတ္ရပ္တာ တကယ္ကို က်က္သေရတံုးတယ္”
                       “ေအး...က်က္သေရတံုးတဲ့ေကာင္ကလည္းမဖယ္ႏိုင္ဘူးဟာ”
                       “နင္တမင္သတ္သတ္ၾကီးကိုလာရစ္ေနတာပါ့ေကာဟ”
                       “နင္ငါ့ကိုနာမည္ေလးေျပာရံုနဲ႕ ငါနင့္ေဘးကေနထြက္သြားမွာပါ”
                     “ေသေတာင္စိတ္ကုူးမယဥ္နဲ႕....နင့္ကိုငါပါးရိုက္မိလုိ႕ကေတာ့ ငါ့အဆိုးမဆုိနဲ႕”
                     “ရိုကိလုိက္စမ္းပါ...နင္ရိုက္ရင္ငါခံဖို႕အသင့္ပဲ”
                     သူကသူမကိုပါးထိုးေပးလိုက္သည္။ သူမ ရိုက္မလို႕ရြယ္တုန္းမွာပဲ....
                     “ရတီ...ဘာလုပ္ေနတာလဲ”
                     သူမသူငယ္ခ်င္း၏ေခၚသံေၾကာင့္ သူ႕ကို ပါးမရိုက္ေတာ့ဘဲ သူမသူငယ္ခ်င္းေတြဆီကိုသာ
ေျပးသြားသည္။ သူကေတာ့က်န္ခဲ့ရင္း...
                       “နာမည္ေလးကရတီတဲ့လား”
                         ဟုသာေရရြတ္ေနသည္။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့...
                      “ငါ့ေကာင္ၾကီးေတာ့အဆင္မေျပာဘူးနဲ႕တူပါတယ္”ဟုတျပာရင္းတဟားဟားရယ္ေမာ
ေနၾကေတာ့ေလသည္...။
                       ဆက္ရန္ရွိေသးသည္...

                                                                                    ထာ၀ရသံေယာဇဥ္ျဖင့္...

                                                                                             မင္းညိွဳ႕သွ်င္

                                                                               facebook: Minn Nyhoe Shin
                                                                                 minnnyhoeshin@gmail.com

No comments:

Post a Comment