ေလာကတန္ခိုး ၊ လူ႕တန္ခိုးဟု
ဆိုအပ္သည့္ရာ ၊ ရွာၾကည့္ပါက
အၾကားအျမင္ ၊ သုတပင္လွ်င္
ေလာကတန္ခိုး၊ လူ႕တန္ခိုးတည့္။
တန္ခိုးမရွိ ၊ စာမသိေသာ
စြံ႕ႏံုထံုအ၊ လူ႕ဘ၀သည္
သူငါခိုင္းဘက္၊ အျဖစ္ပ်က္ႏွင့္
တန္ခိုးလည္းဆံုး၊ လူျဖစ္ရႈံး၏။
မင္းညွိဳ႕သွ်င္
ဒီကဗ်ာကက်ေနာ္ပထမဆံုးစေရးတဲ့ကဗ်ာပဲျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကဗ်ာေရးတတ္ကာစကာစေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာပါ
ReplyDelete